Puttapong's profileImagin in TruePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
Imagin in Trueไม่อยากเป็นคนธรรมดาที่ถูกลืมและไม่อยากเป็นเหมือนคนทั่วไป เพราะฉันพิเศษและฉันไม่เหมือนใคร January 16 Wellcomeหวัดดีคับ กิ๊บกี้ว สำหรับคนที่หลงมาจาก exteen อานนี้แบบว่าบล๊อกส่วนตัวแต่อยากลงเลยไปใส่ link ไว้ดูๆไปละกันบล๊อกนี้คงนานๆมาอัพทีให้เพื่อนๆในMSNอ่าน ....ไปละงับ December 27 วันนี้ขอเขียนเรื่องตัวเองระบายมั่ง หุๆดีคับ
และสวัสดี
และยินดีที่ได้พบ
งง!!!
ป่าวหรอก ช่วงนี้แค่สับสนทางจิต มีปัญหาที่หัวใจ ลิ้นไปคัสปิดมันรั่ว ความรักเลยไหลออกมาเต็มเลย ไม่รู้ว่าใครขโมยเอาไปหมด (คงรู้ตัวนะว่าใคร อิอิ) ตอนนี้ก็ยังซ่อมลิ้นหัวใจไม่หาย เรตินาในตาก็มาเสื่อมอีกเพราะมองใครบางคนแล้วมันทนไม่ไหว ช่างเจิดจร้า หนำซ้ำCerebrum Cortexของผมดันทำงานผิดพลาดอีกมองไปทางไหนก็เห็นแต่คนๆนั้นคงเพราะสัญญานประสาทจากOptic nerveมันค้างภาพเค้าเลยไม่จางหาย ไม่พอแค่นั้นHypothalamusก็ทำงานเกินอัตราหลั่งHorny Hormoneออกมามากเกินไป จนร่างกายแทบทนไม่ไหวอยากไปทรุดข้างๆเค้าคนนั้นแล้วบอกว่า "รักจัง" >_< เออเนอะบ้าไปได้ ไม่ต้องห่วงคุณผู้อ่าน ผมมะได้บ้าแค่มี"ความรัก" รักมากด้วยจิ ทำไงดี ไม่ต้องถามเลย ลุย!!!
ปล. ขณะนี้หากคนที่ผมเอ่ยถึงรู้ตัว กรุณานำความรักผมมาคืนด้วยแล้วจะมีรางวัลให้ รางวัลอะไรเด๋วก็รู้ (คิดอะไรรู้นะ ผมก็คิดเหมือนกัน) ถ้าจะดีช่วยซ่อมส่วนอื่นๆให้ด้วย ด้วยการรักตอบ (พูดจิงนะเออ)
Make me feel good  XXXDecember 26 เด็กเอ๋ยเด็กน้อย(ต่ำกว่า18เข้าได้ มากกว่า18ยิ่งควรเข้า)ใครที่โตแล้ว คงยังจำตอนเราเด็กๆได้นะ แต่คิดว่าคงจำได้แค่เรื่องราวเหตุการณ์ที่ผ่านมา และรู้สึกกับตัวเองว่าตอนเด็กเราช่างไรเดียงสาเหลือเกิน
คิดผิดครับ!!!
วัยเด็กไม่ไร้เดียงสาขนาดนั้นหรอก รู้มะสำหรับบางคนที่พอยังจำได้ พอจะนึกถึงความรู้สึกตอนเด็กได้มั๊ยเอ่ย ความรู้สึกตอนกลัวผี หรือตอนนั่งรถเบื่อๆแล้วหาเกมแปลกๆเล่น ประมาณเกมนับเสาไฟหรือเกมแข่งเม็ดฝน(หนุกมาก) ความรู้สึกเวลาเจอสิ่งใหม่ๆ ตอนเด็กๆผมเรียกที่ตัดผมว่าตะหลิวด้วย เหอๆ รู้สึกเหลือเกินว่าตัวเองเล็กจัง โลกมันกว้างใหญ่น่าไปสำรวจ และความคิดที่เราคิดว่าเด๊กเด็กแต่มันไม่เด็กน่ะสิ
ธรรมชาติใส่ข้อดีขอเด่นมาอย่างสมดุล ที่จริงเด็กเป็นพวกที่ฉลาดและมีความหลักแหลมกว่าผู้ใหญ่มาก แต่ประสบการณ์น้อยตีนเท่าฝาหอยเอาความคิดมาผนวกกับประสบการณ์ลำบาก ขณะที่ผู้ใหญ่แช่น้ำร้อนจนเปื่อย เลยประสบการณ์มาก หากแต่ว่าไร้ความคิดสร้างสรรค์เพราะประสบการณ์ที่มี บดบังความคิดดีๆจนหมดสิ้น สังเกตว่าผู้ที่ประสบความสำเร็จมักมาจากการทำสิ่งที่ฝันไว้แต่เด็ก เช่น บิล เกตส์ (ชอบคอมแต่เด็ก) เฟรด สมิท (เจ้าของFedEx ผู้เริ่มธุรกิจมูลค่า 3,2000 ล้านเหรียญจาการเขียนรายงานส่งคุณครู) หรือเอดิสัน ที่รักการประดิษฐ์แต่เด็ก
ดังนั้นเวลาวัยเด็กดูสำคัญมากนะ ยิ่งทางจิตวิทยาที่ว่าบุคลิกตอนโตมาจากการเลี้ยงดูตอนเด็กๆ
สำหรับตัวผมเองก็ไม่อยากโตนะ (ชาวบ้านถึงยังด่าอยู่ว่าไม่รู้จักโต) เด็กๆเป็นวัยที่จินตนาการสูง ผมชอบจินตนาการ
(Imagin in True) ชื่อบล๊อกก็ว่างั้นนี่เพราะงั้นถึงผู้ใหญ่ทั้งหลายยังที่ไม่อยากโต อย่าโตต่อไปนะ น่ารักดีออก+555 ส่วนใครที่โตแล้วก็ไม่ผิดที่จะทำตัวเด็กๆซักครั้งนะ มันก็น่ารักดีหรอก
ปล. แต่มีอย่างนึงที่แปลก คือผมไม่ค่อยรักเด็ก(ไม่ใช่นางงามนี่เนอะ) กลัวเด็กอะ ถ้าทารกไม่ว่า
แต่เด็กเปรตนี่สิน่าหนักใจนะ(เหอๆ) December 24 อุปสรรคขัดขวางไม่ยอมให้เราทำอะไร ร้า~~วังหมดอายุไม่อยากเป็นคนธรรมดาที่ถูกลืมและไม่อยากเป็นเหมือนคนทั่วไป เพราะฉันพิเศษและฉันไม่เหมือนใคร
ผมโปรยTagไว้ว่าอย่างงั้น
 ชีวิตของเรานั้นมันช่างแสนสั้นเหลือ จริงๆนะ
คนบางคนที่ยังหนุ่มยังสาว20กว่าๆอาจไม่รู้สึกเช่นนั้น
เพราะเขามองว่าเป็นอนาคตที่ยังอีกนานแสนนานในอีก 50 60 หรืออีก70ปีข้างหน้า
แต่ไม่ใช่สำหรับเด็กที่อีกไม่กี่เดือนจะอายุ17อย่างผม เพราะผมมองแล้วรู้สึกว่ามันสั้นเหลือเกิน
และจะผ่านเราไปอย่างรวดเร็วจนเราแทบไม่รู้ตัว คิดแล้วรู้สึกใจหายจังเลยนะ
คนเรากลัวตายเพราะรู้สึกกลัวว่า เมื่อเราตายเราก็จะไม่ได้ทำสิ่งต่างๆอีก
สิ่งที่เราอยากทำ จะไม่มีเราในโลกใบนี้อีกแล้ว โลกใบนี้จะลืมเราในเวลาอันสั้น และก็อย่าหวังจะหนีความตายไปได้เพระมันไม่มีหรอกชีวิตที่อมตะน่ะ(บางคนคิดอย่างนี้จิงๆ)
เพราะ "สิ่งสิ่งที่จีรังที่สุดคือความไม่จีรัง"
จริงใหมเอ่ย?
แต่เราก็ยังสามารถคงอยู่ในโลกนี้ได้อีกนานแสนนานด้วยการทำให้ผู้คนจดจำเราให้พวกเขาจารึกเราไว้ตลอดการ
ได้ดูหนังเรื่องทรอยยิ่งสนับสนุนสิ่งนี้ยิ่งกว่าเดิมอีก เคยดูกันปะ อคิลิส(แสดงโดยนักแสดงหนุ่มน่าหม่ำ)นักรบคนสำคัญฝ่ายโรม บางคนอาจรู้จักชื่อนี้ก่อนที่จะเคยดูหนังเสียอีก
แม่ของอคิลิสกล่าวตอนที่อคิลิสกำลังสับสนที่จะไปรบว่า
"ถ้าเจ้าไม่ไปรบ เจ้าก็จะมีภรรยา มีครอบครัว มีลูกๆและอยู่อย่างมีความสุข และเมื่อเจ้าตาย ลูกของเจ้าจะเล่าเรื่องของเจ้าให้ลูกๆหลานๆฟังต่อไป พวกเขาจะจำเจ้าไปอีก 50 หรือ 60ปี แต่หลังจากนั้นพวกเขาจะลืมเจ้า หากเจ้าออกไปรบแทนที่จะอยู่ที่นี่ เจ้าจะต้องพลัดพรากจากครอบครัว และอาจไม่ได้กลับมาอีก แต่ผู้คนจะกล่าวขานถึงสงครามนี้ไปอีกนานแสนนาน และเจ้าจะไม่ถูกลืม ไปอีกนานแสนนานด้วยเช่นกัน"
(ปล. บทพูดนี้แต่งเองขึ้นโดยผู้เขียน โดยอ้างอิงจากที่ดูเอา หากผิดพลาด ไม่สละสลวยประการใด ขออภัยมานะที่นี้ด้วยน๊ะจ๊ะ)
คงจะจริงอย่างที่แม่เขาว่า เพราะขนาดนี้ผ่านไปหลายพันปี(หรือหลายร้อย) ผมยังคงเล่าขานถึงสงครามนี้ให้คนอ่านฟังกันอยู่
และนี่เป็นแรงจูงใจผมให้พยายามทำสิ่งต่างๆเพื่อให้เราไม่ถูกลืม ผม...ไม่อยากเป็นเพียงคนธรรมดา คนทั่วไป คนธรรมดาที่จะถูกลืม บางคนน่ะมองผมว่าพวกบ้าหลุดโลก แล้วจะแบ่งคนพวกนี้ไว้เป็นกลุ่ม แล้วบอก ยี้! คนไม่ปรกติ แล้วพยายามทำตัวเองให้ธรรมดาเหมือนชาวบ้านที่สุด "ประมาณว่าชั้นไม่แตกต่างนะ อย่าเอาชั้นไปรวมกะคนพวกนั้น" เหมือนพวกเดอร์สลีย์มะมีผิด
คนพวกนี้จะถูกลืมในเวลาอันรวดเร็ว กลืนไปในคนกว่า6พันล้านคน
ส่วนตัวผม ไม่อยากอยู่ในกลุ่ม6พันล้านนั้น แต่อยากอยู่ในกลุ่มเล็กๆที่ประกอบไปด้วย ไอน์สไตน์ มารีคูรี โทมัส แอดิสัน หรือ บิล เกตส์ หรือคนบ้าๆอีกหลายคน คนที่จะไม่มีวันถูกลืม เว้นแต่อารยธรรมมนุษย์จะล่มสลายลง
ผมเลยพยายามหาความแตกต่าง แตกต่างจากคนทั่วทั่วไปหรือสร้างสิ่งที่ยิ่งใหญ่ให้คนรุ่นหลัง เช่นชาวอียิป และสุดท้ายก็เลยชอบวิยาศาสตร์ตั้งแต่เด็กๆ และตั้งใจจะทำสิ่งที่ดีๆทิ้งไว้ข้างหลังให้เยอะๆ ให้คนรุ่นต่อๆไปจดจำเราไว้ตลอดการ
พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง
โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรี
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา
ความดีก็ปรากฏ กิติยศฤาชา
ความชั่วก็นินทา ทุรยศยินขจร
เกิดมาทั้งที่ มีแต่ตายกับตาย เพราะงั้นทิ้งอะไรดีๆไว้ข้างหลังให้เยอะที่สุด อย่ากลัวที่จะต่าง ไม่งั้นจะถูกกลืน
บทความนี้แต่งโดยได้รับแรงบัลดาลใจจากพี่พี อยากบอกพี่ว่าไม่ต้องห่วงนะครับ เพราะพี่ได้ทำให้คนจำนวนมากรู้จักพี่แล้ว และผมให้สัญญาว่าผมจะไม่ลืมพี่ และจดจำพี่ไปชั่วชีวิต ไม่ต้องกลัวครับ พี่จะไม่หายไปใหนหรอก อยู่ในใจผมนี่แหละ
 |
|
||||||||||
Send a private message
Tell a friend
Add to your network
|
|
